Medytacja uważności to praktyka refleksyjna, w której ludzie skupiają się na doświadczeniu chwili obecnej w sposób bezstronny i akceptujący. Uwaga jest kierowana na oddech, doznania cielesne, myśli lub bodźce zewnętrzne w momencie ich pojawienia się, bez prób ich zmiany lub rozwijania.

Praktyka ta ma korzenie w tradycjach buddyjskich, ale została zaadaptowana do świeckich programów, takich jak redukcja stresu oparta na uważności. Uczestnicy uczą się zauważać błądzenie umysłu i łagodnie powracać do wybranego punktu skupienia. Z czasem postawa otwartej, niereaktywnej uważności może wykraczać poza formalne siedzenie i obejmować codzienne czynności.

Badania łączą regularną praktykę uważności ze zmniejszeniem rozmyślania, niższym odczuwanym stresem oraz niewielką poprawą uwagi i regulacji emocji. Badania obrazowania mózgu wykazują zmiany w obszarach związanych z przetwarzaniem autoreferencyjnym i interocepcją. Efekty są na ogół umiarkowane i zależą od regularnej praktyki; uważność nie jest szybkim lekarstwem na poważne zaburzenia psychiczne.

Podstawą tej metody jest świadome i bezstronne zwracanie uwagi na to, co dzieje się w danej chwili.