Błąd konfirmacji to tendencja do poszukiwania, interpretowania i zapamiętywania informacji w sposób, który potwierdza nasze wcześniejsze przekonania. Kontradwody są dostrzegane rzadziej, interpretowane bardziej sceptycznie lub po prostu zapominane.

Tendencja ta pojawia się w wielu sytuacjach. Osoby testujące hipotezę zazwyczaj szukają jej potwierdzenia, a nie potencjalnych falsyfikacji. Politycy interpretują te same materiały informacyjne w odmienny sposób. Naukowcy nie są odporni na to zjawisko; mogą projektować badania, które z większym prawdopodobieństwem potwierdzą preferowane teorie lub wyjaśnią niekorzystne wyniki. Nawet ocena własnych cech osobowości pokazuje tę prawidłowość: dowody na pożądane cechy są akceptowane łatwiej niż dowody na cechy niepożądane.

Błąd potwierdzenia nie jest celową nieuczciwością. Wynika on ze zwykłych procesów uwagi, pamięci i rozumowania, na które wpływają istniejące struktury wiedzy. Świadomość tego błędu może zmniejszyć jego skutki – poprzez aktywne poszukiwanie dowodów podważających, rozważanie tezy przeciwnej lub stosowanie ustrukturyzowanych protokołów decyzyjnych – ale sama tendencja jest silna i powszechna.

Gdy przekonanie zostanie już ukształtowane, umysł ma tendencję do jego ochrony. Błąd potwierdzenia to nazwa tej tendencji ochronnej.