Społeczność ludzi podzielających wspólne poczucie tożsamości – często zakorzenione w języku, kulturze, historii lub pochodzeniu – tworzy naród. Naród jest bytem kulturowym i psychologicznym, który może, ale nie musi, pokrywać się z granicami państwa.

Tożsamość narodowa może mobilizować ludzi do samorządności, oporu wobec obcych rządów lub wewnętrznej solidarności. Może również wykluczać mniejszości i usprawiedliwiać agresję wobec osób z zewnątrz. Narody są wyobrażonymi wspólnotami w tym sensie, że większość ich członków nigdy się nie spotka, a jednak podtrzymują silne poczucie wspólnego losu poprzez symbole, edukację i media.

Relacja między narodem a państwem jest centralnym tematem współczesnej polityki. Państwa narodowe twierdzą, że ucieleśniają jeden naród; państwa wielonarodowe zarządzają wieloma; ruchy nacjonalistyczne dążą do posiadania własnych państw. Globalizacja i migracje nieustannie zmieniają praktyczne znaczenie przynależności narodowej.

Flagi, hymny i wspólne opowieści historyczne sprawiają, że idea narodu pozostaje żywa przez pokolenia.