Een gemeenschap van mensen die een gemeenschappelijk gevoel van identiteit delen – vaak geworteld in taal, cultuur, geschiedenis of afkomst – vormt een natie. De natie is een culturele en psychologische entiteit die al dan niet samenvalt met de grenzen van een staat.

Nationale identiteit kan mensen mobiliseren voor zelfbestuur, verzet tegen buitenlandse overheersing of interne solidariteit. Het kan echter ook minderheden uitsluiten en agressie tegen buitenstaanders rechtvaardigen. Naties zijn ingebeelde gemeenschappen in de zin dat de meeste leden elkaar nooit zullen ontmoeten, maar toch behouden ze een sterk gevoel van gedeeld lot door middel van symbolen, onderwijs en media.

De relatie tussen natie en staat is een centraal thema in de moderne politiek. Natiestaten claimen één natie te vertegenwoordigen; multinationale staten besturen er meerdere; nationalistische bewegingen streven naar een eigen staat. Globalisering en migratie geven voortdurend een nieuwe invulling aan wat nationale identiteit in de praktijk betekent.

Vlaggen, volksliederen en gedeelde historische verhalen houden het idee van de natie levend van generatie op generatie.