Strukturalizm to metoda analizy, która koncentruje się na strukturach leżących u podstaw. Poszukuje głębokich wzorców kształtujących zjawiska powierzchniowe. W językoznawstwie poszukuje reguł języka. W antropologii poszukuje struktur mitu i pokrewieństwa. W literaturze poszukuje struktur narracji. Powierzchnia jest zmienna. Struktura jest stała.

Ruch ten narodził się we Francji w latach 50. i 60. XX wieku. Claude Levi-Strauss zastosował strukturalizm do antropologii. Roland Barthes do literatury. Ferdinand de Saussure stworzył podstawy językowe. Argumentowali, że znaczenie pochodzi z różnicy. Słowo znaczy to, co znaczy, ponieważ nie jest innymi słowami. Struktura jest systemem różnic.

Koncepcje strukturalistyczne

• Język i zwolnienia warunkowe: system i jego zastosowanie.
• Oznaczający i oznaczany: słowo i koncepcja.
• Opozycje binarne: pary terminów, które strukturyzują znaczenie.
• Głęboka struktura: podstawowe zasady.
• Struktura powierzchni: zjawiska obserwowalne.

Strukturalizm był wpływowy. Zaproponował naukowe podejście do kultury. Poszukiwał uniwersalnych wzorców. Kwestionował pogląd, że znaczenie jest subiektywne. Twierdził, że znaczenie jest systematyczne. Jednak strukturalizm był krytykowany. Poststrukturaliści twierdzili, że jest zbyt statyczny. Ignorował historię. Ignorował władzę. Zakładał stabilną strukturę, która nie istnieje. Strukturalizm zanikł w latach 70. XX wieku. Ale jego wpływ pozostał. Nauczył nas szukać głębokich wzorców. Nauczył nas, że znaczenie jest relacyjne. Nauczył nas, że powierzchnia to nie cała historia. Strukturalizm jest metodą. Nie jest jedyną metodą. Ale jest potężną metodą. Patrzy pod powierzchnię. Znajduje strukturę. To jest jego wkład.