Filozofia nauki bada podstawy, metody i implikacje nauki. Pyta, czym jest nauka, jak działa i co może nam powiedzieć o świecie. Nie jest tym samym, co sama nauka. Naukowcy zajmują się nauką. Filozofowie nauki pytają, co nauka zakłada i co osiąga. Dziedzina ta wyłoniła się jako odrębna dyscyplina w XX wieku, gdy logiczni pozytywiści z Koła Wiedeńskiego próbowali oprzeć naukę na weryfikacji empirycznej. Program ten upadł, ale wyznaczył kierunek debaty, która trwała dekady.

Kluczowe pytania to: Czym jest wyjaśnienie naukowe? Co sprawia, że ​​teoria jest dobra? Jak zmieniają się teorie? Czy istnieje metoda naukowa? Jak obserwacja i teoria są ze sobą powiązane? Karl Popper argumentował, że falsyfikowalność jest cechą nauki. Thomas Kuhn twierdził, że nauka rozwija się poprzez paradygmaty i rewolucje. Imre Lakatos zaproponował programy badawcze. Paul Feyerabend argumentował, że nie ma jednej metody. Dziedzina ta bada również nauki szczegółowe: fizykę, biologię, neuronaukę i ekonomię. Pyta o naturę związku przyczynowo-skutkowego, prawa, modele i dowody. Filozofia nauki ma znaczenie, ponieważ nauka jest jednym z najpotężniejszych sposobów poznania, a zrozumienie, jak działa, pomaga nam dobrze ją wykorzystać.

Kluczowe tematy

• Demarkacja. Co odróżnia naukę od nie-nauki?
• Wyjaśnienie. Co sprawia, że ​​wyjaśnienie jest naukowe?
• Zmiana teorii. Jak rozwijają się teorie naukowe?
• Realizm. Czy teorie naukowe opisują rzeczywistość?
• Metoda. Czy istnieje metoda naukowa?

Filozofia nauki nie jest tym samym, co historia nauki, choć są ze sobą ściśle powiązane. Historia opisuje to, co się wydarzyło. Filozofia pyta, co to znaczy.