Składnia to zbiór reguł regulujących sposób łączenia słów w frazy i zdania. Reguły te decydują o tym, że zdanie „The cat chased the mouse” jest poprawnie zbudowane, a „Chased the cat mouse the” nie. Składnia różni się od znaczenia; zdanie może być gramatyczne, ale jednocześnie bezsensowne, jak w słynnym przykładzie Chomsky'ego: „Bezbarwne zielone idee śpią wściekle”.

Języki różnią się diametralnie pod względem systemów składniowych. Niektóre opierają się w dużej mierze na szyku wyrazów; inne stosują rozbudowane systemy oznaczeń przypadków. Jednak wszystkie języki ludzkie zdają się mieć pewne wspólne, abstrakcyjne cechy konstrukcyjne, co napędzało teorie wrodzonej gramatyki uniwersalnej.

Dzieci uczą się składni języka ojczystego z niewielkimi, szczegółowymi instrukcjami, zazwyczaj opanowując podstawowe wzorce w wieku czterech lub pięciu lat. Wiedza składniowa jest w dużej mierze nieświadoma; mówiący potrafią oceniać zdania jako gramatyczne lub nie, nie potrafiąc określić reguł, które stosują.

• Zasady łączenia wyrazów w zdania
• Niezależny od treści semantycznej
• Różni się w zależności od języka, ale wykazuje uniwersalne właściwości
• Nabyta wcześnie i w dużej mierze niejawnie

Zaburzenia, które selektywnie upośledzają przetwarzanie składniowe, dostarczają dalszych dowodów na to, że gramatyka stanowi odrębny składnik systemu językowego.