Syntaxis is de verzameling regels die bepalen hoe woorden gecombineerd worden tot woordgroepen en zinnen. Deze regels bepalen dat "De kat jaagde de muis" correct is, terwijl "Jaagde de kat muis de" dat niet is. Syntaxis is iets anders dan betekenis; een zin kan grammaticaal correct zijn, maar toch onzinnig, zoals in Chomsky's beroemde voorbeeld "Kleurloze groene ideeën slapen woedend."

Talen verschillen enorm in hun syntactische systemen. Sommige talen leunen sterk op de woordvolgorde; andere gebruiken uitgebreide systemen van naamvalmarkeringen. Toch lijken alle menselijke talen bepaalde abstracte ontwerpkenmerken te delen, een feit dat theorieën over een aangeboren universele grammatica heeft gevoed.

Kinderen verwerven de syntaxis van hun moedertaal met weinig expliciete instructie en beheersen de kernpatronen doorgaans rond hun vierde of vijfde levensjaar. Syntactische kennis is grotendeels onbewust; sprekers kunnen zinnen als grammaticaal correct beoordelen zonder de regels die ze toepassen te kunnen benoemen.

• Regels voor het combineren van woorden tot zinnen
• Onafhankelijk van semantische inhoud
• Verschilt per taal, maar vertoont universele eigenschappen.
• Vroegtijdig en grotendeels impliciet verworven

Stoornissen die selectief de syntactische verwerking belemmeren, leveren verder bewijs dat grammatica een afzonderlijk onderdeel van het taalsysteem vormt.