Zbiorowe stosunki pracy mają własne ramy prawne. Prawo pracy reguluje prawa pracowników do organizowania się, negocjacji zbiorowych i strajku, a także określa obowiązki pracodawców i związków zawodowych w tych procesach.

Przepisy ustawowe zazwyczaj chronią prawo do tworzenia i przystępowania do związków zawodowych, wymagają negocjacji warunków zatrudnienia w dobrej wierze i zakazują nieuczciwych praktyk pracowniczych zarówno ze strony pracodawców, jak i związków zawodowych. Wyspecjalizowane agencje często zarządzają wyborami i naprawiają naruszenia. Prawo pracy różni się od szerszych przepisów dotyczących zatrudnienia, choć jest z nimi powiązane.

Układy zbiorowe pracy stają się wiążącymi umowami regulującymi znaczną część stosunku pracy. Spory na ich podstawie mogą być rozstrzygane w drodze arbitrażu. Równowaga sił między pracownikami a kierownictwem zmienia się wraz ze zmianami w przepisach i warunkami ekonomicznymi.

• Prawo związków zawodowych, układów zbiorowych pracy i pokrewne prawa
• Chroni organizację i definiuje nieuczciwe praktyki
• Częściowo administrowane przez agencje wyspecjalizowane
• Odrębne od ogólnych przepisów dotyczących zatrudnienia