Przed drukiem teksty przepisywano ręcznie. Manuskrypt to dokument spisany ręcznie, a nie drukowany, zwłaszcza o znaczeniu historycznym, literackim lub dokumentalnym. Materiały, z których sporządzano rękopisy, to między innymi papirus, pergamin i papier.

Średniowieczne manuskrypty mogą być bogato iluminowane lub stanowić skromne kopie robocze. Zachowały one literaturę, prawo, liturgię, naukę i administrację, które w przeciwnym razie uległyby zniszczeniu. Paleografia i kodykologia badają pisma, formaty i metody produkcji, które pozwalają na datowanie i lokalizację.

Rękopisy pozostają istotnymi źródłami pierwotnymi nawet w okresie po wynalezieniu druku, ponieważ wiele unikatowych dokumentów nigdy nie zostało opublikowanych. Digitalizacja poszerzyła dostęp do nich, a jednocześnie wciąż istnieją wyzwania związane z ich konserwacją. Każdy rękopis jest zarówno nośnikiem tekstu, jak i artefaktem kultury, która go stworzyła.

• Ręcznie pisany dokument o wartości historycznej
• Wykonane na papirusie, pergaminie lub papierze
• Studiował tekst i formę fizyczną
• Kluczowe źródło pierwotne dla wielu okresów