Rządy ludu przybierały wiele form instytucjonalnych. Demokracja to system rządów, w którym ostateczna władza spoczywa w rękach obywateli, sprawowana bezpośrednio lub za pośrednictwem wybranych przedstawicieli. Regularne, konkurencyjne wybory, wolności obywatelskie i rządy prawa są powszechnie uważane za podstawowe cechy współczesnej praktyki demokratycznej.

W starożytnych Atenach demokracja bezpośrednia była ograniczona do wolnych obywateli płci męskiej. Demokracja przedstawicielska rozwinęła się w XIX i XX wieku wraz z rozszerzeniem praw wyborczych. Fale demokratyzacji przeplatały się z okresami autorytarnego odwrotu w różnych regionach.

Historycy i politolodzy debatują nad warunkami społecznymi podtrzymującymi demokrację oraz zagrożeniami wynikającymi z nierówności, polaryzacji i presji zewnętrznej. Ideał suwerenności ludu wciąż inspiruje ruchy, nawet tam, gdzie instytucje nie spełniają standardów.

• Rząd oparty na autorytecie ludu
• Praktykowane bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawicieli
• Wymaga wyborów, praw i ograniczeń prawnych
• Rozszerzał się i kurczył na przestrzeni dziejów