Volksbestuur heeft vele institutionele vormen aangenomen. Democratie is een regeringsvorm waarin de uiteindelijke macht bij de burgers ligt, die deze direct of via gekozen vertegenwoordigers uitoefent. Regelmatige, competitieve verkiezingen, burgerlijke vrijheden en de rechtsstaat worden algemeen beschouwd als kernkenmerken van de moderne democratie.

In het oude Athene werd een directe vorm van democratie beoefend, beperkt tot vrije mannelijke burgers. De representatieve democratie breidde zich uit in de negentiende en twintigste eeuw naarmate het kiesrecht zich uitbreidde. Golven van democratisering hebben zich afgewisseld met perioden van autoritaire omwentelingen in verschillende regio's.

Historici en politicologen discussiëren over de sociale omstandigheden die democratie in stand houden en de bedreigingen die uitgaan van ongelijkheid, polarisatie of externe druk. Het ideaal van volkssoevereiniteit blijft bewegingen inspireren, zelfs waar instellingen niet aan de norm voldoen.

• Regering gebaseerd op volksgezag
• Uitgevoerd rechtstreeks of via vertegenwoordigers
• Vereist verkiezingen, rechten en wettelijke beperkingen.
• Is in de loop van de geschiedenis zowel gegroeid als gekrompen.