Energia uwalniana podczas trzęsienia ziemi przemieszcza się przez Ziemię w postaci fal sejsmicznych. Fale sprężyste obejmują fale przestrzenne, które przechodzą przez wnętrze Ziemi, oraz fale powierzchniowe, które przemieszczają się wzdłuż powierzchni gruntu. Fale P są kompresyjne i najszybsze; fale S to fale ścinające, które podążają za nimi.

Fale powierzchniowe zazwyczaj powodują najsilniejsze wstrząsy i największe zniszczenia. Prędkość fal zależy od właściwości sprężystych i gęstości skał, przez które przechodzą. Refrakcja i odbicie na granicach pozwalają sejsmologom na zobrazowanie wewnętrznej struktury Ziemi, w tym skorupy ziemskiej, płaszcza i jądra.

Rejestracja fal sejsmicznych za pomocą sieci sejsmografów pozwala określić lokalizację, magnitudę i mechanizm trzęsień ziemi. Te same fale generowane przez kontrolowane źródła są wykorzystywane w geofizyce eksploracyjnej do mapowania geologii podpowierzchniowej. Fale sejsmiczne pozostają podstawowym narzędziem badania głębokiego wnętrza planety.

• Fala sprężysta generowana przez trzęsienia ziemi lub eksplozje
• Obejmuje fale P, fale S i fale powierzchniowe
• Służy do lokalizowania trzęsień ziemi i obrazowania wnętrza Ziemi
• Prędkość zależy od właściwości skał