De energie die vrijkomt bij een aardbeving plant zich voort door de aarde in de vorm van seismische golven. Deze elastische golven omvatten volumegolven die zich door het binnenste van de aarde voortplanten en oppervlaktegolven die zich langs het aardoppervlak verplaatsen. P-golven zijn compressiegolven en het snelst; S-golven zijn schuifgolven die daarop volgen.

Oppervlaktegolven veroorzaken over het algemeen de sterkste trillingen en de meeste schade. De snelheid van de golven hangt af van de elastische eigenschappen en de dichtheid van de gesteenten waar ze doorheen gaan. Breking en reflectie aan grenzen stellen seismologen in staat de interne structuur van de aarde in beeld te brengen, waaronder de aardkorst, de mantel en de kern.

Het registreren van seismische golven met behulp van netwerken van seismografen levert de locatie, magnitude en het mechanisme van aardbevingen op. Dezelfde golven, gegenereerd door gecontroleerde bronnen, worden in de exploratiegeofysica gebruikt om de geologie van de ondergrond in kaart te brengen. Seismische golven blijven het belangrijkste instrument voor het onderzoeken van het binnenste van de aarde.

• Elastische golf die wordt gegenereerd door aardbevingen of explosies
• Omvat P-golven, S-golven en oppervlaktegolven.
• Wordt gebruikt om aardbevingen te lokaliseren en het binnenste van de aarde in beeld te brengen.
• De snelheid hangt af van de eigenschappen van het gesteente.