Przejdź się alejką supermarketu i policz marki pasty do zębów. Colgate, Crest, Sensodyne, Tom's of Maine i kilkanaście marek sklepowych. Nie są identyczne, ale są bliskimi zamiennikami. Każda marka ma niewielką siłę cenową, ponieważ niektórzy konsumenci ją preferują. To jest konkurencja monopolistyczna: wielu sprzedawców oferuje produkty, które są podobne, ale nie takie same.

Struktura ta plasuje się pomiędzy konkurencją doskonałą a monopolem. Podobnie jak w konkurencji doskonałej, istnieje wiele firm i swobodny dostęp do rynku. Podobnie jak w monopolu, każda firma ma spadkową krzywą popytu, ponieważ jej produkt jest zróżnicowany. Kawiarnia może nieznacznie podnieść ceny, nie tracąc przy tym wszystkich klientów, ale jeśli podniesie je zbyt mocno, ludzie przeniosą się do sąsiedniego lokalu.

Firmy w konkurencji monopolistycznej konkurują nie tylko ceną. Reklamują się, projektują opakowania, oferują programy lojalnościowe i dbają o wizerunek marki. Te działania mogą być marnotrawne, ale jednocześnie zapewniają konsumentom różnorodność. Równowaga jest nieefektywna w sensie podręcznikowym: firmy produkują mniej niż społecznie optymalna ilość i pobierają więcej niż koszt krańcowy. Jednak ta nieefektywność pozwala na zakup różnorodności, a większość konsumentów wydaje się być skłonna za nią zapłacić.

Główne cechy

• Wielu kupujących i sprzedających
• Różnicowanie produktów
• Bezpłatny wstęp i wyjście
• Pewna siła cenowa
• Konkurencja pozacenowa