Węgiel, ropa naftowa, gaz ziemny i uran to zasoby nieodnawialne. Powstały przez miliony lat z pradawnej materii organicznej i procesów geologicznych. Ludzie wydobywają je znacznie szybciej, niż można je odtworzyć. Po spaleniu lub zużyciu znikają. Termin ten nie oznacza, że ​​zasoby znikną jutro. Oznacza on, że ich zasoby są ograniczone, a tempo ich zużycia przewyższa tempo ich powstawania.

Paliwa kopalne dostarczają większość energii na świecie. Napędzają pojazdy, wytwarzają energię elektryczną, ogrzewają budynki, a także służą do produkcji tworzyw sztucznych, nawozów i leków. Ich wykorzystanie pozwoliło miliardom ludzi wyjść z ubóstwa i napędzało wzrost gospodarczy. Przyczyniło się również do emisji dwutlenku węgla do atmosfery, napędzając zmiany klimatu. Napięcie między dostępem do energii a wpływem na środowisko jest jednym z najważniejszych wyzwań tego stulecia. Odnawialne źródła energii, takie jak energia słoneczna i wiatrowa, dynamicznie się rozwijają, ale nadal dostarczają mniejszą część globalnej energii niż paliwa kopalne. Minerały, takie jak lit i kobalt, również nie są odnawialne, choć można je poddawać recyklingowi.

Wspólne zasoby nieodnawialne

• Węgiel, ropa naftowa i gaz ziemny.
• Uran dla energetyki jądrowej.
• Minerały i metale, takie jak miedź i lit.
• Wody gruntowe w niektórych warstwach wodonośnych.

Nieodnawialne zasoby nie oznaczają, że wkrótce się wyczerpią. Oznaczają, że zasoby w końcu się wyczerpią, a koszty środowiskowe związane z ich wydobyciem i użytkowaniem są realne.