Siedlisko to naturalne środowisko, w którym żyje dany organizm. Zapewnia ono pożywienie, wodę, schronienie i przestrzeń potrzebną organizmowi do przetrwania i rozmnażania. Siedlisko może być duże, jak las, lub małe, jak wnętrze butwiejącego pnia. Granice są wyznaczane przez organizm. Siedliskiem salamandry jest wilgotna ściółka i strumienie leśnego dna. Siedliskiem jastrzębia jest otwarte niebo i wysokie drzewa, w których gnieździ się. Ten sam las stanowi siedlisko dla tysięcy gatunków, z których każdy wykorzystuje inną jego część.

Utrata siedlisk jest główną przyczyną zaniku gatunków na całym świecie. Kiedy lasy są wycinane, mokradła osuszane, a łąki przekształcane w grunty orne, gatunki zależne od tych siedlisk zanikają. Fragmentacja pogarsza sytuację. Fragment lasu otoczony drogami i polami może być zbyt mały, aby utrzymać zwierzęta o szerokim zasięgu, takie jak niedźwiedzie czy pumy. Skraje lasu stają się cieplejsze, suchsze i bardziej narażone na drapieżniki. Łączność ma znaczenie. Korytarze dla dzikich zwierząt, które łączą fragmenty siedlisk, umożliwiają zwierzętom przemieszczanie się, znajdowanie partnerów i adaptację do zmieniających się warunków.

Co zapewnia siedlisko

• Jedzenie i woda.
• Miejsca schronienia i gniazdowania.
• Przestrzeń do przemieszczania się i migracji.
• Warunki rozrodu i wychowania młodych.

Ochrona siedlisk to nie tylko oddanie terenu pod ochronę. Chodzi o to, by teren był zdrowy, połączony i wystarczająco duży, by utrzymać gatunki od niego zależne.