Garbowanie to proces obróbki skór zwierzęcych, dzięki któremu stają się one skórą. Surowa skóra jest nietrwała. Schnie twardniejąc, gnije pod wpływem wilgoci i przyciąga owady. Garbowanie stabilizuje kolagen w skórze, dzięki czemu pozostaje ona elastyczna, odporna na rozkład i długo zachowuje świeżość. Proces ten jest praktykowany od tysięcy lat, a jego podstawowe właściwości chemiczne nie zmieniły się tak bardzo, jak mogłoby się wydawać.

Garbowanie roślinne wykorzystuje garbniki z kory, liści i korzeni drzew. Trwa tygodnie, a czasem miesiące, i zapewnia jędrną skórę, która pięknie się starzeje. Garbowanie chromowe wykorzystuje sole chromu i trwa godziny. Jest szybsze i zapewnia bardziej miękką, jednolitą skórę, dlatego większość skór do butów i odzieży jest garbowana chromem. Garbowanie mózgiem wykorzystuje mózgi zwierząt, metodę stosowaną w wielu kulturach rdzennych. Lecytyna zawarta w mózgu natłuszcza skórę i nadaje jej miękkość.

Główne metody opalania

• Garbowanie roślinne — powolne, twarde skóry, naturalne garbniki
• Garbowanie chromowe — szybkie, delikatne, równomierne, obecnie najpopularniejsze
• Garbowanie mózgu – tradycyjne, bardzo delikatne, pracochłonne
• Opalenizna łączona — najpierw chrom, a następnie retan roślinny dla uzyskania określonych właściwości

Garbowanie to brudna i cuchnąca robota. Skóry wymagają skrobania, moczenia i rozciągania między etapami. Wykończona skóra jest tego warta. Dobra skóra jest trwalsza niż materiały syntetyczne i z czasem pokrywa się patyną.