Murarstwo to konstrukcja budowana poprzez układanie cegieł na zaprawie. Jest to jedna z najstarszych i wciąż najpowszechniejszych metod budowania. Cegła to prostokątny blok z wypalanej gliny, wytrzymały na ściskanie, trwały i modułowy. Murarz układa cegły w wiązaniu zwanym wiązaniem, rozprowadzając zaprawę między każdą warstwą. Wiązanie rozkłada obciążenia i spaja ścianę. Najczęściej spotykane są wiązania biegnące, angielskie i flamandzkie. Każdy z nich ma inny wygląd i właściwości strukturalne. W kuchni cegła przybiera inną formę. Kostka sera. Kostka lodów. Kostka polewy. Każdy z nich to pełny blok, cięty lub łamany do podania.

Mur ceglany może być konstrukcyjny lub licowy. Solidna ściana ceglana przenosi ciężar własny, a często również ciężar podłóg i dachu. Jest gruba, ciężka i wymaga fundamentu. Licówka ceglana to pojedyncza warstwa cegieł połączona z ramą konstrukcyjną, z pustką powietrzną i hydroizolacją. Cegła nie przenosi obciążenia budynku. Działa jak osłona przeciwdeszczowa. Większość nowoczesnych budynków ceglanych wykorzystuje licówkę.

Cegła ma swoje zalety. Dobrze się starzeje. Występuje w niezliczonej liczbie kolorów i faktur. Wymaga niewielkiej konserwacji. Zapewnia masę termiczną i ognioodporność. W kuchni cegła sera również dobrze się starzeje. Rozwija smak. Kroi się ją i podaje. Nie jest ścianą. Jest składnikiem. Ale logika jest podobna. Cegła jest jednostką. Jest układana w stosy lub cięta. Jest używana. Jest surowcem do dania. Murarz i kucharz pracują z cegłami. Jeden buduje ścianę. Drugi buduje posiłek.