Zadłużenie może zwiększać zyski — i straty. Wskaźnik dźwigni finansowej mierzy stopień, w jakim firma wykorzystuje pożyczone pieniądze. Do popularnych wskaźników należą: wskaźnik zadłużenia do kapitału własnego, wskaźnik zadłużenia do aktywów oraz różne wskaźniki pokrycia, które porównują zyski lub przepływy pieniężne z zobowiązaniami odsetkowymi. Wyższe wskaźniki wskazują na większe uzależnienie od zadłużenia i zazwyczaj wyższe ryzyko finansowe.

Kredytodawcy i inwestorzy analizują wskaźniki dźwigni finansowej, aby ocenić bezpieczeństwo swoich roszczeń. Firma, która jest w stanie komfortowo obsługiwać swoje zadłużenie nawet w okresie spowolnienia gospodarczego, jest postrzegana bardziej pozytywnie niż ta, której zobowiązania pozostawiają niewielki margines błędu. Normy branżowe są zróżnicowane; przedsiębiorstwa kapitałochłonne często mają większe zadłużenie niż przedsiębiorstwa usługowe.

Zarząd wykorzystuje wskaźniki dźwigni finansowej przy podejmowaniu decyzji o sposobie finansowania wzrostu lub wypłat. Zbyt niski poziom dźwigni finansowej może oznaczać, że firma nie korzysta z tańszego kapitału; zbyt wysoki może zagrozić wypłacalności. Odpowiedni poziom dźwigni finansowej zależy od stabilności przepływów pieniężnych, kosztu zadłużenia oraz ogólnej tolerancji firmy na ryzyko.