Dwóch pacjentów z tym samym nowotworem otrzymuje ten sam lek. Jeden reaguje. Drugi nie. Medycyna spersonalizowana pyta „dlaczego?”. Dostosowuje leczenie do indywidualnych potrzeb, wykorzystując informacje genetyczne, molekularne i kliniczne, aby dobrać odpowiedni lek w odpowiedniej dawce dla konkretnego pacjenta. Nazywa się ją również medycyną precyzyjną.

Podejście to opiera się na biomarkerach i diagnostyce. Test genetyczny może zidentyfikować mutację, która sprawia, że ​​guz jest podatny na terapię celowaną. Test farmakogenomiczny może przewidzieć, jak pacjent będzie metabolizował lek. Płynna biopsja pozwala monitorować odpowiedź na leczenie w czasie. Decyzję podejmują dane, a nie uniwersalny protokół.

Medycyna spersonalizowana już zmienia leczenie raka. Herceptyna w raku piersi HER2-dodatnim, Keytruda w guzach z niedoborem naprawy niezgodności i Tarceva w raku płuca z mutacją EGFR to tylko niektóre z przykładów. Jest również stosowana w rzadkich chorobach genetycznych, gdzie precyzyjna diagnoza może ukierunkować leczenie. W chorobach zakaźnych pozwala zidentyfikować odpowiedni antybiotyk w przypadku opornej infekcji.

Wyzwaniem jest dostęp i równość. Testy genomiczne są drogie i nie wszyscy pacjenci mogą sobie na nie pozwolić. Prywatność danych budzi obawy. Baza dowodów naukowych wciąż rośnie. Medycyna spersonalizowana nie jest lekarstwem na wszystko. To zmiana w kierunku precyzyjniejszej i skuteczniejszej opieki.