Depozyt to umowa z osobą trzecią, która przechowuje środki lub dokumenty do czasu spełnienia warunków. Chroni ona obie strony transakcji. Kupujący wpłaca pieniądze u agenta depozytowego. Sprzedający przekazuje aktywa. Po spełnieniu warunków agent przekazuje środki sprzedającemu. Jeśli warunki nie zostaną spełnione, środki wracają do kupującego. Żadna ze stron nie ma dostępu do środków do momentu sfinalizowania transakcji.

Depozyt jest powszechny w branży nieruchomości. Kupując dom, wpłata początkowa i koszty zamknięcia transakcji trafiają do depozytu. Agent depozytowy weryfikuje tytuł własności, współpracuje z kredytodawcą i upewnia się, że wszystkie dokumenty zostały podpisane. Po zamknięciu transakcji agent wypłaca środki sprzedającemu, kredytodawcy i innym stronom. Proces ten trwa kilka tygodni, a agent depozytowy pobiera prowizję, zazwyczaj od kilkuset do kilku tysięcy dolarów.

Depozyt jest również wykorzystywany w obsłudze kredytów hipotecznych. Kredytodawcy często pobierają co miesiąc podatki od nieruchomości i składki ubezpieczeniowe wraz ze spłatą kredytu hipotecznego. Przechowują te pieniądze na rachunku powierniczym i płacą podatki i składki ubezpieczeniowe w terminie. To chroni zabezpieczenie kredytodawcy. Kredytobiorca nie musi planować dużych rocznych rachunków. Jednak kredytodawca kontroluje fundusze, a kredytobiorca może nie otrzymywać odsetek od salda depozytu powierniczego.

Depozyt jest wykorzystywany również w innych transakcjach. Platformy internetowe korzystają z niego, aby chronić kupujących i sprzedających. Transakcje fuzji i przejęć (M&A) wykorzystują depozyt, aby zabezpieczyć część ceny zakupu na wypadek potencjalnych roszczeń. Zasada jest taka sama: neutralna strona trzecia przechowuje pieniądze do momentu sfinalizowania transakcji.