Een escrow-regeling is een overeenkomst met een derde partij die geld of documenten vasthoudt totdat aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Het beschermt beide partijen bij een transactie. De koper stort het geld bij de escrow-agent. De verkoper draagt ​​het goed over. Wanneer aan de voorwaarden is voldaan, geeft de agent het geld vrij aan de verkoper. Als niet aan de voorwaarden is voldaan, gaat het geld terug naar de koper. Geen van beide partijen heeft toegang tot het geld totdat de transactie is afgerond.

Een escrow-regeling is gebruikelijk in de vastgoedwereld. Wanneer je een huis koopt, worden je aanbetaling en de afsluitkosten in een escrow-rekening gestort. De escrow-agent controleert de eigendomsakte, coördineert met de hypotheekverstrekker en zorgt ervoor dat alle documenten worden ondertekend. Bij de overdracht betaalt de agent de gelden uit aan de verkoper, de hypotheekverstrekker en andere betrokken partijen. Het proces duurt enkele weken en de escrow-agent brengt hiervoor kosten in rekening, meestal een paar honderd tot een paar duizend dollar.

Escrow wordt ook gebruikt bij het beheer van hypotheken. Geldverstrekkers innen vaak maandelijks onroerendgoedbelasting en verzekeringspremies samen met de hypotheekbetaling. Ze houden dat geld vast op een escrowrekening en betalen de belastingen en verzekeringen wanneer deze verschuldigd zijn. Dat beschermt het onderpand van de geldverstrekker. De lener hoeft geen rekening te houden met grote jaarlijkse uitgaven. De geldverstrekker beheert echter de gelden en de lener ontvangt mogelijk geen rente over het saldo op de escrowrekening.

Escrow wordt ook bij andere transacties gebruikt. Online marktplaatsen gebruiken escrow om kopers en verkopers te beschermen. Bij fusies en overnames wordt escrow gebruikt om een ​​deel van de koopsom te reserveren ter bescherming tegen mogelijke claims. Het principe is hetzelfde: een neutrale derde partij houdt het geld vast totdat de transactie is afgerond.