Kometa to bryła lodu, pyłu i skał krążąca wokół Słońca. Z dala od Słońca jest zamarzniętym, nieaktywnym ciałem niebieskim. W miarę zbliżania się, ciepło słoneczne odparowuje lód, uwalniając gaz i pył, które tworzą świecącą komę wokół jądra, a często także warkocz rozciągający się na miliony kilometrów.

Komety pochodzą z dwóch głównych źródeł. Komety krótkookresowe, o orbitach krótszych niż 200 lat, powstają w Pasie Kuipera za Neptunem. Komety długookresowe pochodzą z Obłoku Oorta, odległej otoczki lodowych ciał niebieskich, która rozciąga się tysiące razy dalej. Impulsy grawitacyjne przelatujących gwiazd lub samej galaktyki mogą skierować je do środka.

Ogon nie ciągnie się za kometą jak dym z komina. Jest skierowany w stronę przeciwną do Słońca, odpychany przez wiatr słoneczny i ciśnienie promieniowania. Oznacza to, że ogon komety może wyznaczać jej ruch w miarę oddalania się od Słońca. Niektóre komety mają dwa ogony: zakrzywiony ogon pyłowy i skierowany prosto do tyłu ogon jonowy.

Komety są ważne, ponieważ zachowują pierwotny materiał z okresu formowania się Układu Słonecznego. Misja Rosetta okrążyła kometę 67P/Czuriumow-Gierasimienko i umieściła na jej powierzchni sondę, ujawniając cząsteczki organiczne i lód wodny, które mogły być źródłem życia oceanów na Ziemi.