Potlacz to ceremonialna uczta, podczas której wręcza się prezenty rdzennym mieszkańcom północno-zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej. Gospodarze zapraszają gości z sąsiednich społeczności, karmią ich, zabawiają i rozdają ogromne ilości dóbr: koce, łodzie, miedziaki, jedzenie, a później gotówkę. Im więcej gospodarz daje, tym większy jego prestiż. Potlacz nie jest imprezą. To wydarzenie prawne i polityczne, które potwierdza tytuły, reguluje długi i wyznacza zmiany w życiu.

Pod koniec XIX wieku rządy Kanady i Stanów Zjednoczonych zakazały potlaczu, uznając go za marnotrawstwo i niezgodność z gospodarką osadników. Zakaz był egzekwowany nierównomiernie, a wiele społeczności kontynuowało tę praktykę w tajemnicy. W Kanadzie potlacz został w pełni zalegalizowany dopiero w 1951 roku. Od tego czasu potlacze odżyły i rozpowszechniły się, pełniąc rolę centralnej instytucji tożsamości kulturowej i politycznej asertywności.

Co robi potlatch

• Potwierdza dziedziczne tytuły i prawa.
• Jest świadkiem ślubów, pogrzebów i nadawania imion.
• Redystrybuuje bogactwo pomiędzy społecznościami.
• Tworzy zobowiązania między gospodarzami i gośćmi.

Potlacz zamienia bogactwo w status poprzez rozdawanie go. To ekonomia hojności, a nie akumulacji.