Paleoantropologia to nauka o pradawnych przodkach człowieka, badająca skamieniałości i artefakty. Łączy metody antropologii fizycznej, archeologii, geologii i genetyki. Naukowcy poszukują osadów zawierających skamieniałości w miejscach takich jak Wielki Rów Afrykański, jaskinie w Republice Południowej Afryki i wzgórza Atapuerca w Hiszpanii. Umieszczenie pojedynczego zęba lub fragmentu szczęki w odpowiednim kontekście może zająć lata. Datowanie jest często równie trudne, jak znalezienie samej skamieniałości.

Genetyka odmieniła tę dziedzinę. Starożytne DNA wyekstrahowane z kości i zębów pozwala obecnie badaczom śledzić migracje, krzyżowanie się i podziały populacji. W 2010 roku zsekwencjonowano genom neandertalczyka, co ujawniło krzyżowanie się z człowiekiem współczesnym. Od tego czasu DNA denisowian i innych archaicznych grup przepisało drzewo genealogiczne. Odkrycia rzadko rozstrzygają spory. Zazwyczaj zapoczątkowują nowe.

Metody podstawowe

• Badanie i wykopaliska stanowisk kopalnych.
• Datowanie radiometryczne warstw wulkanicznych i osadów.
• Anatomia porównawcza kości i zębów.
• Analiza starożytnego DNA i izotopów.

Paleoantropologia to powolna nauka. Kariera może zależeć od jednego szczęśliwego znaleziska, a jego interpretacja może zająć dekady.