Etnocentryzm to nawyk oceniania innych kultur według własnych standardów. Przejawia się on w drobnych kwestiach, takich jak zakładanie, że maniery przy stole są właściwe, oraz w poważniejszych, takich jak odrzucanie religii innego społeczeństwa jako przesądu. Termin ten spopularyzował William Graham Sumner na początku XX wieku, choć tendencja ta jest równie stara, jak podziały między grupami ludzkimi.

Etnocentryzm nie zawsze jest wrogi. Może być łagodnym upodobaniem do tego, co znane. Staje się jednak szkodliwy, gdy usprawiedliwia podboje, przymusowe nawracanie lub niszczenie innych sposobów życia. Administratorzy kolonialni często określali lokalne praktyki jako zacofane, przez co dominacja wydawała się czymś lepszym. Antropolodzy spędzili większość minionego stulecia na oduczaniu się tego nawyku i opracowywaniu narzędzi, aby mu przeciwdziałać.

Rozpoznawanie tego

• Zakładając, że twoje zwyczaje są uniwersalne i oczywiste.
• Traktowanie różnic jako braków.
• Ocena innych społeczeństw według jednej skali postępu.
• Używanie słów takich jak prymitywny i dziki bez ironii.

Antidotum nie jest poczucie winy. To ciekawość i dyscyplina, by zastanawiać się, jaki sens ma dana praktyka w kontekście jej własnego świata.