Narzędzia aszelskie leżą w dłoni tak, jakby były stworzone do trzymania. To nie przypadek. Charakterystycznym artefaktem tej branży narzędzi kamiennych jest siekiera ręczna – kawałek krzemienia lub kwarcytu w kształcie łezki, obrobiony obustronnie na ostro. Niektóre są na tyle małe, że mieszczą się w dłoni; inne rozciągają się na prawie 30 cm. Symetria jest uderzająca i jej osiągnięcie wymagało prawdziwych umiejętności.

Przemysł ten narodził się w Afryce około 1,7 miliona lat temu i rozprzestrzenił się po Europie i Azji wraz z Homo erectus i późniejszymi gatunkami. Przetrwał niezwykle długo, w niektórych regionach ponad milion lat, co czyni go jedną z najtrwalszych tradycji technologicznych w historii ludzkości. Acheulscy wytwórcy narzędzi wybierali konkretne źródła kamienia, transportowali surowiec na duże odległości i przerabiali narzędzia w miarę ich stępienia.

Co mówią nam narzędzia

• Praca bifacjalna wymaga planowania i mentalnego szablonu.
• Siekiery ręczne mogły służyć do cięcia, rąbania i kopania.
• Niektórzy naukowcy twierdzą, że pełniły one również funkcję sygnałów społecznych i godowych.
• Rozmieszczenie odzwierciedla wędrówkę wczesnych ludzi z Afryki.

Niezależnie od tego, czy siekiera ręczna była praktycznym narzędziem rzeźnickim, czy też demonstracją kompetencji, każda z nich upamiętnia decyzję podjętą ręką człowieka na długo przed wynalezieniem pisma.