De werktuigen uit de Acheuleaanse tijd liggen perfect in de hand. Dat is geen toeval. Het kenmerkende artefact van deze steenwerktuigenindustrie is de vuistbijl, een druppelvormig stuk vuursteen of kwartsiet dat aan beide zijden is bewerkt tot een scherpe snede. Sommige zijn klein genoeg om in een handpalm te passen; andere zijn bijna dertig centimeter lang. De symmetrie is opvallend en vergde echte vaardigheid om te bereiken.

De industrie ontstond zo'n 1,7 miljoen jaar geleden in Afrika en verspreidde zich over Europa en Azië met Homo erectus en latere soorten. Ze duurde buitengewoon lang, in sommige regio's meer dan een miljoen jaar, waardoor het een van de meest hardnekkige technologische tradities in de menselijke geschiedenis is. Acheuleaanse gereedschapsmakers kozen specifieke steensoorten, vervoerden grondstoffen over lange afstanden en bewerkten hun gereedschap wanneer het bot werd.

Wat de instrumenten ons vertellen

• Bij bifaciale behandelingen was planning en een mentaal sjabloon nodig.
• Handbijlen werden mogelijk gebruikt als snij-, hak- en graafgereedschap.
• Sommige wetenschappers beweren dat ze ook functioneerden als sociale signalen of signalen om de voortplanting te bevorderen.
• Verspreiding volgt de migratie van vroege mensen vanuit Afrika.

Of een vuistbijl nu een praktisch slachtwerktuig was of een teken van bekwaamheid, elk exemplaar bewaart een beslissing die door een mensenhand is genomen lang voordat er schrift bestond.