Grunty orne to grunty, które można zaorać i wykorzystać do uprawy roślin, zazwyczaj w ramach uprawy całorocznej. Termin ten pochodzi od łacińskiego słowa arabilis, oznaczającego „nadający się do orki”. W klasyfikacji użytkowania gruntów FAO grunty orne obejmują grunty pod uprawami tymczasowymi, łąki tymczasowe do koszenia lub pastwiska, grunty pod ogrodami towarowymi lub przydomowymi oraz grunty tymczasowo ugorowane; nie obejmują gruntów pod uprawami trwałymi, takimi jak sady i winnice, oraz pastwisk trwałych. Globalnie grunty orne zajmują około 1,4 miliarda hektarów, czyli około 11% powierzchni lądów Ziemi, przy czym największe obszary znajdują się w Stanach Zjednoczonych, Indiach, Rosji, Chinach i Brazylii. Powierzchnia gruntów ornych przypadająca na mieszkańca systematycznie się zmniejsza wraz ze wzrostem liczby ludności i degradacją gleb spowodowaną erozją, zasoleniem, urbanizacją i pustynnieniem. Zrównoważone zarządzanie obejmuje płodozmian, uprawę bezorkową, uprawy okrywowe i organiczne środki poprawiające strukturę i żyzność gleby. Ochrona gruntów ornych jest kluczowa dla bezpieczeństwa żywnościowego, a wiele krajów wprowadziło przepisy dotyczące podziału na strefy lub banki ziemi, które mają na celu ograniczenie przekształcania gruntów na cele nierolnicze.