Akkerland is land dat geschikt is om te ploegen en te gebruiken voor de teelt van gewassen, meestal jaarlijks. De term is afgeleid van het Latijnse arabilis, wat 'geschikt om te ploegen' betekent. In de landgebruiksclassificatie van de FAO omvat akkerland land met tijdelijke gewassen, tijdelijke weiden voor maaien of begrazing, land met moestuinen of moestuinen, en tijdelijk braakliggend land; het sluit land met permanente gewassen zoals boomgaarden en wijngaarden, en permanent grasland uit. Wereldwijd beslaat akkerland ongeveer 1,4 miljard hectare, oftewel ongeveer 11 procent van het aardoppervlak, met de grootste gebieden in de Verenigde Staten, India, Rusland, China en Brazilië. De hoeveelheid akkerland per hoofd van de bevolking is gestaag afgenomen door de bevolkingsgroei en de bodemverslechtering als gevolg van erosie, verzilting, verstedelijking en woestijnvorming. Duurzaam beheer omvat vruchtwisseling, niet-ploegen, het gebruik van dekgewassen en organische bodemverbeteraars om de bodemstructuur en -vruchtbaarheid te behouden. De bescherming van landbouwgrond is essentieel voor de voedselzekerheid, en veel landen hebben bestemmingsplannen of grondbanken om de omzetting naar niet-agrarische doeleinden te beperken.