Agrobiznes odnosi się do całego sektora komercyjnego obejmującego rolnictwo oraz branże, które wspierają, dostarczają, przetwarzają i dystrybuują produkty rolne. Termin ten został ukuty w 1957 roku przez ekonomistów z Harvardu, Johna H. Davisa i Raya A. Goldberga, w ich książce „Koncepcja agrobiznesu”, w której zdefiniowali go jako sumę wszystkich operacji związanych z wytwarzaniem i dystrybucją artykułów rolnych, produkcją w gospodarstwie rolnym oraz magazynowaniem, przetwarzaniem i dystrybucją towarów rolnych i ich produktów ubocznych. Koncepcja ta zakłada, że ​​współczesna produkcja żywności nie ogranicza się do gospodarstw rolnych, ale obejmuje firmy nasienne i chemiczne, producentów maszyn, finansistów, przewoźników, przetwórców, hurtowników, detalistów i sprzedawców. W gospodarkach rozwiniętych giganci agrobiznesu, tacy jak Cargill, Archer-Daniels-Midland, Bayer i John Deere, działają na wielu etapach łańcucha wartości. Krytycy argumentują, że konsolidacja w agrobiznesie zmniejszyła siłę przetargową rolników, ograniczyła różnorodność nasion i przyczyniła się do zewnętrznych kosztów środowiskowych, podczas gdy zwolennicy podkreślają wzrost wydajności, bezpieczeństwo żywnościowe i innowacje technologiczne. Dziedzina ta jest badana w ramach ekonomii rolnej i jest coraz bardziej kształtowana przez globalne umowy handlowe, standardy zrównoważonego rozwoju i cyfryzację łańcucha dostaw.