Een exoskelet is een draagbaar robotframe dat de menselijke kracht of mobiliteit verbetert. Het wordt aan het lichaam bevestigd en biedt elektrische ondersteuning bij de gewrichten. Sommige exoskeletten helpen fabrieksarbeiders bij het tillen van zware onderdelen. Andere helpen mensen met een dwarslaesie om te lopen. Dezelfde technologie dient zowel industriële als medische doelen.

De eerste exoskeletten waren log en vastgebonden. Moderne versies maken gebruik van lichtgewicht koolstofvezel, borstelloze motoren en lithiumbatterijen. De systemen van ReWalk en Ekso Bionics stellen mensen met een dwarslaesie in staat om te staan ​​en te lopen. Industriële exoskeletten van bedrijven als Hilti en Ottobock verminderen de belasting voor werknemers die de hele dag boven hun hoofd tillen en reiken.

Exoskeletcategorieën

• Passief: veren en contragewichten, geen stroom.
• Actief: motoren en accu's, elektrische ondersteuning.
• Bovenlichaam: schouders, armen, rugsteun.
• Onderlichaam: heupen, knieën, enkels, loophulpmiddel.
• Volledig pak: geïntegreerd pak, voor onderzoek en militair gebruik.

De uitdaging zit hem in het comfort en de intentiedetectie. Het exoskelet moet weten wanneer de gebruiker wil bewegen en hoeveel ondersteuning het moet bieden. Te weinig ondersteuning is nutteloos, te veel werkt tegen de gebruiker in. Sensoren bij de gewrichten en druksensoren in het voetbed helpen hierbij. Net als machine learning dat zich aanpast aan het looppatroon van de gebruiker. Exoskeletten zijn nog niet zo wijdverspreid als in sciencefiction werd voorspeld, maar ze vinden wel degelijk toepassingen in revalidatie, logistiek en de bouw. ​​De technologie werkt. De resterende problemen zijn gewicht, kosten en batterijduur.