Een prikkel verschijnt en het organisme reageert. Een respons is die reactie – spier-, klier- of zenuwreactie – die wordt opgewekt of teweeggebracht als reactie op de prikkel.

Bij klassieke conditionering wordt de respons opgeroepen door de geconditioneerde stimulus. Bij operante conditionering wordt de respons opgewekt en vervolgens onder controle gebracht van de gevolgen ervan. Responsmetingen omvatten latentie, amplitude, frequentie en duur. Complexe prestaties worden opgebouwd uit eenvoudigere responsen door middel van shaping en chaining.

Dezelfde term omvat alles, van een reflexmatige reactie van het ruggenmerg tot een zorgvuldig overwogen verbaal antwoord. Het onderscheiden van automatische en gecontroleerde reacties blijft belangrijk in de cognitieve en sociale psychologie. Het registreren en analyseren van reacties vormt de empirische basis voor het meeste gedragsonderzoek.

Zonder meetbare reacties kunnen psychologische beweringen niet worden getoetst.