In een tweekamerstelsel wordt de Senaat vaak de Senaat genoemd. De leden ervan kunnen, zoals in de Verenigde Staten, de deelstaten gelijkelijk vertegenwoordigen, of volgens andere regels en met andere ambtstermijnen worden gekozen dan de leden van het lagerhuis.

Senaatsleden beoordelen doorgaans wetgeving afkomstig uit het lagerhuis, bevestigen benoemingen van de uitvoerende macht en ratificeren verdragen. Langere zittingsperioden en grotere kiesdistricten zijn bedoeld om beraadslaging en een langere tijdshorizon te bevorderen. De debatregels in sommige senaatskamers staan ​​een grotere invloed van de minderheid toe.

Het politieke karakter van een senaat hangt af van het kiesstelsel, de bevoegdheden en de partijpolitieke samenstelling. Conflicten tussen de twee kamers kunnen leiden tot vertraging of compromissen afdwingen. Hervormingsvoorstellen richten zich soms op de niet-representatieve aspecten van territoriale gelijkheid of benoemde leden. Ondanks kritiek blijven de hogere kamers deel uitmaken van de constitutionele structuur van veel democratieën.

Een senaat kan een wetsvoorstel dat al door het Huis van Afgevaardigden, waar het meer draagvlak voor heeft, is aangenomen, blokkeren of aanpassen.