Gereserveerde bevoegdheden zijn bevoegdheden die de staten behouden op grond van het Tiende Amendement. Het amendement luidt: De bevoegdheden die niet door de Grondwet aan de Verenigde Staten zijn gedelegeerd, noch door de Grondwet aan de staten zijn verboden, zijn voorbehouden aan de respectievelijke staten, of aan het volk. Gereserveerde bevoegdheden zijn het aandeel van de staten in de bevoegdheden. Ze zijn de standaard. Als de Grondwet een bevoegdheid niet aan de federale overheid toekent, behouden de staten die bevoegdheid.

De bevoegdheden van de staten zijn breed. Ze omvatten onder andere politiebevoegdheden, onderwijs, gezondheid, veiligheid en welzijn. Staten reguleren huwelijk, echtscheiding, eigendom en contracten. Ze beheren scholen en gevangenissen. Ze verlenen vergunningen aan artsen, advocaten en chauffeurs. De federale overheid heeft geen algemene politiebevoegdheid. Ze kan alleen de gebieden reguleren die de Grondwet haar toekent. Dat is het verschil. De federale overheid heeft beperkte bevoegdheden. De staten hebben algemene bevoegdheden.

Voorbeelden van voorbehouden bevoegdheden

• Onderwijs: de staten beheren de openbare scholen.
• Gezondheidszorg: staten reguleren ziekenhuizen en verzekeringen.
• Veiligheid: staten stellen brand- en bouwvoorschriften vast.
• Welzijn: staten beheren veel programma's.
• Huwelijk en echtscheiding: staten stellen het familierecht vast.

Gereserveerde bevoegdheden zijn niet absoluut. De federale overheid kan staatswetten op gebieden die onder de federale bevoegdheid vallen, buiten werking stellen. Ze kan voorwaarden verbinden aan federale financiering. Ze kan de Commerce Clause gebruiken om activiteiten te reguleren die van invloed zijn op de interstatelijke handel. De grens tussen gereserveerde en federale bevoegdheden is controversieel. Het Hooggerechtshof beslist waar die grens ligt. Zaken zoals United States v. Lopez en NFIB v. Sebelius hebben de federale macht beperkt. Andere zaken hebben die macht juist uitgebreid. Het Tiende Amendement herinnert ons eraan dat de staten niet slechts administratieve eenheden zijn. Het zijn soevereine regeringen. Ze hebben hun eigen grondwetten, wetgevende organen en rechtbanken. Ze zijn laboratoria van democratie. Ze staan ​​dichter bij de bevolking. Gereserveerde bevoegdheden beschermen die rol. Ze vormen een controlemechanisme op de federale macht. Ze garanderen lokale autonomie.