Het misbruik van publieke macht voor persoonlijk gewin is corruptie. Het omvat omkoping, verduistering, nepotisme en de verkoop van invloed. De gemene deler is het verraad van publiek vertrouwen voor persoonlijk of factiegebonden voordeel.

Corruptie verstoort het beleid, verhoogt de kosten van openbare diensten en ondermijnt het vertrouwen in instellingen. Het kan kleinschalig zijn – kleine steekpenningen voor routinematige diensten – of grootschalig – het misbruik van overheidsmiddelen op grote schaal. Zwak toezicht, gebrek aan transparantie en geconcentreerde bevoegdheidsverdeling creëren mogelijkheden. Onafhankelijke aanklagers, vrije media, vermogensverklaringen en concurrerende aanbestedingen verminderen deze mogelijkheden.

Het meten van corruptie is lastig omdat het verborgen blijft, maar perceptie-indices en auditbevindingen bieden wel vergelijkende signalen. Anticorruptiecampagnes dienen soms zowel politieke doelen als daadwerkelijke hervormingen. Duurzame vermindering vereist zowel handhaving als veranderingen in de prikkels die corruptie aantrekkelijk of risicoarm maken.

Een enkel spraakmakend schandaal kan de publieke woede die zich jarenlang heeft opgebouwd, tot een kookpunt brengen.