Reactietijd is het tijdsinterval tussen een prikkel en een reactie. Zie je een rood licht? Trap je op de rem? De tijd daartussen is je reactietijd. Deze bedraagt ​​gemiddeld ongeveer 200 tot 250 milliseconden voor een eenvoudige visuele prikkel. Bij geluid is de reactietijd sneller. Je reactietijd is trager als je moe, afgeleid of onder invloed bent.

De reactietijd bestaat uit twee delen: de tijd die nodig is om de stimulus te detecteren en de tijd die nodig is om de reactie te initiëren. De hersenen verwerken het signaal, beslissen wat te doen en sturen een commando naar de spieren. De spieren trekken samen. Het hele proces duurt een fractie van een seconde. In die fractie legt een auto op de snelweg een afstand af die overeenkomt met een autolengte.

Factoren die de reactietijd beïnvloeden

• Leeftijd: langzamer naarmate je ouder wordt.
• Vermoeidheid: trager wanneer je moe bent.
• Afleiding: trager bij multitasken.
• Alcohol en drugs: aanzienlijk langzamer.
• Oefening baart kunst: sneller met training.

Reactietijd is cruciaal bij autorijden, sporten, chirurgie en gamen. Een bestuurder met een reactietijd van 250 milliseconden legt ongeveer 7 meter af met een snelheid van 100 km/u voordat hij of zij de rem aanraakt. Tel daar de remweg bij op en de totale remweg neemt toe. Daarom is bumperkleven gevaarlijk. De auto voor je kan sneller remmen dan jij kunt reageren. Atleten trainen om hun reactietijd te verkorten. Sprinters reageren binnen 150 milliseconden op het startschot. Chirurgen oefenen om hun reactievermogen bij complicaties te verbeteren. Reactietijd is een fundamentele beperking van menselijke prestaties. Het kan niet worden geëlimineerd. Het kan alleen worden beheerd. Houd meer afstand. Begin eerder met remmen. Wees alert. De milliseconden tellen op.