Een neutron is een subatomair deeltje zonder elektrische lading. Het bevindt zich in de kern van een atoom, samen met protonen. Neutronen zijn iets zwaarder dan protonen, ongeveer 1,675 × 10⁻²⁷ kilogram. Ze bestaan ​​uit drie quarks: twee down-quarks en één up-quark. Het neutron werd in 1932 ontdekt door James Chadwick, een ontdekking waarvoor hij in 1935 de Nobelprijs voor de Natuurkunde ontving. Neutronen zijn essentieel voor de stabiliteit van de meeste atoomkernen. Zonder hen zouden protonen elkaar afstoten en zou de kern uit elkaar vallen.

Neutronen zijn stabiel in de meeste atoomkernen, maar een vrij neutron vervalt in ongeveer 15 minuten. Het ondergaat bètaverval en verandert in een proton, een elektron en een antineutrino. Dit proces wordt bètaverval genoemd en is een van de manieren waarop radioactiviteit ontstaat. Neutronen worden ook gebruikt in kernreactoren. Ze initiëren en onderhouden de kettingreactie bij kernsplijting. In de geneeskunde worden neutronenbundels gebruikt bij bestralingstherapie voor bepaalde vormen van kanker. In de materiaalkunde onthult neutronenverstrooiing de structuur van kristallen en moleculen. Neutronen worden ook gebruikt in neutronenbommen, een type kernwapen dat een dodelijke stoot neutronenstraling produceert met een relatief kleine explosiekracht.

Neutronfeiten

• Lading. Neutraal, geen elektrische lading.
• Mass. Iets zwaarder dan een proton.
• Discovery. James Chadwick, 1932.
• Quarks. Twee omlaag, één omhoog.
• Verval. Vrije neutronen vervallen in ongeveer 15 minuten.

Een neutron is niet hetzelfde als een neutrino. Een neutrino is een vrijwel massaloos lepton. Een neutron is een zwaar baryon, opgebouwd uit quarks.