Epistemologie is de studie van kennis. Het stelt vragen over wat kennis is, hoe we die verkrijgen en hoeveel kennis we kunnen bezitten. De gangbare analyse, die teruggaat tot Plato's Theaetetus, definieert kennis als gerechtvaardigd waar geloof. Je weet iets als je het gelooft, het waar is en je goede redenen hebt om het te geloven. Edmund Gettier daagde die definitie in 1963 uit met voorbeelden waarin iemand een gerechtvaardigd waar geloof heeft, maar het niet lijkt te weten. De zoektocht naar een betere analyse gaat door.

Epistemologen bestuderen ook kennisbronnen: waarneming, rede, geheugen, getuigenissen en introspectie. Ze vragen zich af of kennis zekerheid vereist of dat feilbare rechtvaardiging volstaat. Ze debatteren over internalisme, dat stelt dat rechtvaardiging afhangt van wat voor de kenner toegankelijk is, en externalisme, dat stelt dat rechtvaardiging afhangt van feiten over de omgeving van de kenner. Ze onderzoeken scepticisme, de opvatting dat kennis onmogelijk of zeer beperkt is. Daarnaast bestuderen ze sociale epistemologie, die onderzoekt hoe kennis in gemeenschappen wordt geproduceerd en overgedragen, en formele epistemologie, die waarschijnlijkheid en logica gebruikt om geloof en bewijs te modelleren.

Centrale vragen

• Definitie. Wat is kennis?
• Bronnen. Waar komt kennis vandaan?
• Rechtvaardiging. Wat maakt een overtuiging rationeel?
• Scepticisme. Kunnen we überhaupt iets weten?

Epistemologie is van belang, niet alleen binnen de filosofie. Het vormt de basis voor wetenschap, recht, onderwijs en elk ander vakgebied waar bewijs en waarheid op het spel staan.