Een beroep op autoriteit is een drogreden die steunt op de mening van een autoriteitsfiguur in plaats van op bewijs. De autoriteit kan een expert zijn. De autoriteit kan een beroemdheid zijn. De drogreden treedt op wanneer de autoriteit geen expert is op het betreffende gebied, of wanneer de mening van de autoriteit als bewijs wordt gebruikt. Experts kunnen zich vergissen. Experts zijn het oneens. Een beroep op autoriteit negeert het bewijs.

Deze denkfout komt veel voor in de reclame. Een bekende atleet beveelt een ontbijtgranenproduct aan. De atleet weet niets van voeding. De aanbeveling is irrelevant. De denkfout komt ook veel voor in de politiek. Een gerespecteerde generaal steunt een belastingbeleid. De generaal heeft verstand van militaire strategie, niet van economie. De steun is irrelevant.

Voorbeelden van beroep op autoriteit

• Deze dokter zegt dat het supplement werkt, dus het zal wel werken.
• Einstein geloofde in God, dus God bestaat.
• De president steunt de oorlog, dus die moet wel rechtvaardig zijn.
• Een Nobelprijswinnaar onderschrijft deze economische theorie.
• Mijn leraar zegt dat dit waar is, dus is het zo.

Een beroep op autoriteit is niet altijd een drogreden. Soms is autoriteit relevant. De mening van een cardioloog over hartziekten weegt zwaar. De mening van een klimatoloog over klimaatverandering weegt zwaar. De drogreden treedt op wanneer de autoriteit irrelevant is of wanneer het beroep op autoriteit bewijs vervangt. Het juiste gebruik van autoriteit is als leidraad, niet als bewijs. De mening van een expert is bewijs, maar niet doorslaggevend. Andere experts kunnen het er niet mee eens zijn. Het bewijs kan de andere kant op wijzen. Een beroep op autoriteit wordt een drogreden wanneer het onderzoek belemmert. Autoriteit is een sluiproute. Soms zijn sluiproutes nuttig. Soms leiden ze je de afgrond in.