Geluid reist verder in water dan licht of radiogolven, waardoor het het meest geschikte instrument is om de onderwateromgeving te verkennen. Sonar (geluidsnavigatie en afstandsmeting) zendt akoestische pulsen uit en interpreteert de terugkerende echo's om objecten te detecteren, afstanden te meten en oppervlakken in kaart te brengen.

Actieve sonar zendt een signaal uit en luistert naar reflecties; passieve sonar luistert alleen naar geluiden die door de objecten zelf worden geproduceerd. Toepassingen zijn onder andere het in kaart brengen van de zeebodem, het opsporen van vissen, navigatie, het detecteren van onderzeeërs en communicatie. De frequentiekeuze is een afweging: hoge frequenties geven een fijnere resolutie maar een korter bereik; lage frequenties hebben een groter bereik maar tonen minder details.

Wetenschappelijke sonars meten biomassa, detecteren gasbellen en brengen geologische structuren in beeld. Militaire en commerciële systemen hebben verschillende ontwerpprioriteiten. Bezorgdheid over de effecten van intense sonar op zeezoogdieren heeft in sommige regio's geleid tot operationele beperkingen. Ondanks de groei van optische en elektromagnetische methoden blijft sonar onmisbaar voor de meeste onderwater-remote sensing.

• Gebruikt geluid om onderwaterobjecten te detecteren en te lokaliseren.
• Actieve en passieve vormen
• Essentieel voor cartografie, vissen en navigatie.
• De frequentie bepaalt het bereik en de resolutie.