De gemiddelde zeespiegel stijgt al meer dan een eeuw en de snelheid waarmee dit gebeurt, is toegenomen. De belangrijkste oorzaken zijn de thermische uitzetting van zeewater door opwarming en de toevoeging van water afkomstig van smeltende gletsjers en ijskappen. Sinds begin jaren negentig bedraagt ​​de gemiddelde stijging ongeveer drie millimeter per jaar, met regionale verschillen.

Lokale zeespiegelveranderingen kunnen afwijken van het wereldwijde gemiddelde als gevolg van bodemdaling of -opheffing, veranderingen in de oceaanstromingen en zwaartekrachteffecten door het smelten van ijsmassa's. Laaggelegen kuststeden, kleine eilandstaten en moerasgebieden ondervinden nu al te maken met toenemende overstromingen, kusterosie en indringing van zout water in grondwaterlagen en bodems.

Prognoses voor de 21e eeuw zijn sterk afhankelijk van toekomstige broeikasgasemissies en van de nog steeds onzekere dynamiek van de Groenlandse en Antarctische ijskappen. Adaptatiemaatregelen omvatten beschermende infrastructuur, natuurlijke verdedigingsmechanismen en, in sommige gevallen, geplande verplaatsing. Continue monitoring door satellieten en getijmeters volgt de evoluerende dreiging.

Zelfs een stijging van enkele tientallen centimeters kan de frequentie van overstromingen langs de kust tijdens stormen aanzienlijk verhogen.