Een reflex is een automatische, onvrijwillige reactie op een specifieke prikkel. De kniepeesreflex die volgt op een tikje op de knieschijf is een klassiek voorbeeld. Dat geldt ook voor het snel terugtrekken van een hand van een heet oppervlak. Deze reacties worden aangestuurd door relatief eenvoudige neurale circuits die geen bewuste beslissing vereisen.

Veel reflexen zijn al bij de geboorte aanwezig en vervullen beschermende of regulerende functies. De pupilreflex op licht past de pupilgrootte aan. De zuigreflex bij pasgeborenen ondersteunt de voeding. Spinale reflexen kunnen zelfs functioneren wanneer de hersenen niet meer functioneren, wat aantoont dat de basiscircuits zich in het ruggenmerg of de hersenstam bevinden.

Hoewel reflexen stereotiep zijn, kunnen ze worden gemoduleerd door hogere centra en door leren. Gewenning vermindert de reactie op herhaalde, onschadelijke prikkels. Sensibilisatie verhoogt de reactie na sterke stimulatie. Klassieke conditionering kan nieuwe prikkels koppelen aan bestaande reflexbanen.

• Automatisch en onvrijwillig
• Specifieke stimulus-respons koppeling
• Vaak verloopt dit via circuits in het ruggenmerg of de hersenstam.
• Aanpasbaar door ervaring

De eenvoud van reflexbogen maakte ze tot een vroeg model voor het begrijpen van complexere neurale controle van gedrag.