Wanneer de regenval gedurende een langere periode aanzienlijk lager is dan normaal, ontstaat er droogte. Het tekort kan weken, maanden of zelfs jaren aanhouden. De gevolgen variëren van droge grond en verzwakte vegetatie tot verminderde rivierafvoer, een lager grondwaterpeil en beperkingen op het watergebruik.

Meteorologische droogte wordt gedefinieerd door een neerslagtekort. Landbouwdroogte richt zich op de hoeveelheid bodemvocht die beschikbaar is voor gewassen. Hydrologische droogte treedt later op, wanneer reservoirs en grondwaterlagen leeglopen. De ernst hangt af van zowel de duur van de droogteperiode als de watervraag in de regio.

Monitoring combineert regenmeters, satellietmetingen van de bodemvochtigheid en gegevens over de waterafvoer. Vroege waarschuwingen stellen boeren en waterbeheerders in staat hun werkwijze aan te passen. Sommige droogtes eindigen met een enkele, hevige regenbui; andere vereisen een langdurige terugkeer naar nattere weersomstandigheden.

Historische droogtes hebben samenlevingen en ecosystemen op verschillende continenten ingrijpend veranderd.