Algebra begint waar rekenen ophoudt. In plaats van alleen met specifieke getallen te werken, gebruikt het letters – x, y, n – om onbekende of veranderende hoeveelheden aan te duiden. Deze verschuiving stelt je in staat algemene regels te formuleren, ontbrekende waarden te berekenen en verbanden te beschrijven die in veel gevallen gelden.

Een eenvoudig voorbeeld: als de lengte van een rechthoek drie meer is dan de breedte, en de breedte is w, dan is de oppervlakte w(w + 3). De letter w kan elk willekeurig getal zijn, en de uitdrukking legt het patroon voor eens en voor altijd vast. Het oplossen van een vergelijking zoals 2x + 5 = 17 betekent het vinden van de waarde van x die de bewering waar maakt. In dit geval is x gelijk aan 6.

Algebra is ontstaan ​​uit praktische problemen in handel, erfrecht en landmeting. Islamitische wiskundigen in de negende eeuw, met name al-Khwarizmi, systematiseerden methoden voor het oplossen van vergelijkingen. Tegenwoordig strekt het vakgebied zich uit van elementaire manipulatie van uitdrukkingen tot abstracte structuren zoals groepen, ringen en velden. Ingenieurs, economen en programmeurs gebruiken dagelijks algebraïsch denken, vaak zonder het zo te noemen.

• Gebruikt symbolen om getallen en hoeveelheden weer te geven.
• Maakt het mogelijk om algemene regels en vergelijkingen op te lossen.
• Geworteld in de islamitische wiskunde van de negende eeuw.
• Dit strekt zich uit tot abstracte structuren en toegepaste modellering.