Wanneer de laatste sprekers sterven zonder de taal door te geven, sterft de taal uit. Taalsterfte is het volledige einde van het gebruik van een taal als gemeenschappelijke spreektaal, wat resulteert in het uitsterven ervan als levend systeem.

Het uitsterven van een taal volgt meestal op bedreiging en verandering, doordat het gebruiksgebied kleiner wordt en kinderen de taal niet meer leren. Oorzaken hiervan zijn onder andere gedwongen assimilatie, demografische krimp en economische druk om een ​​dominante taal aan te nemen. Mensen die de taal slechts gedeeltelijk beheersen, behouden mogelijk een deel van hun kennis nadat ze de taal niet meer vloeiend spreken.

Documentatie kan gegevens bewaren en heroplevingsbewegingen kunnen soms sluimerende talen nieuw leven inblazen, maar het verlies van vloeiend taalgebruik tussen generaties is ingrijpend. Elk sterfgeval vermindert de diversiteit van menselijke expressiesystemen en de kennis die ze bevatten.

• Het uitsterven van een taal als levende gemeenschapscode
• Voorafgegaan door verschuiving en verlies van kinderverwerving
• Gedreven door sociale, politieke en demografische krachten
• Mag alleen archiefstukken achterlaten.