Semantiek is de studie van betekenis in taal. Het onderzoekt hoe woorden, zinsdelen en zinnen zich verhouden tot concepten, objecten en situaties in de wereld. Het woord 'hond' verwijst naar een bepaalde diersoort; de zin 'De hond jaagde de kat achterna' beschrijft een specifiek soort gebeurtenis. Semantiek zoekt naar de regels en representaties die deze verbanden mogelijk maken.

Op woordniveau onderzoekt de lexicale semantiek betekenis, referentie en relaties zoals synoniemen en antoniemen. Op zinsniveau onderzoekt de compositionele semantiek hoe de betekenissen van de verschillende onderdelen zich combineren volgens de syntactische structuur. De pragmatiek, die soms van de semantiek wordt onderscheiden, voegt daar de bijdrage van context en sprekersintentie aan toe.

Kinderen verwerven semantische kennis geleidelijk. De vroege betekenissen van woorden zijn vaak te uitgebreid of juist te beperkt. Volwassenen blijven hun semantisch netwerk hun hele leven lang verfijnen en uitbreiden. Aandoeningen zoals afasie kunnen de semantische verwerking selectief belemmeren, terwijl andere taalcomponenten relatief intact blijven.

• Betekenis van woorden en zinnen
• Lexicale en compositionele niveaus
• Relaties tussen betekenissen
• Onderscheiden van syntaxis en pragmatiek.

Zonder semantiek zou taal een leeg, formeel systeem zijn dat niet tot communicatie in staat is.