Eén enkele woordvorm kan meer dan één interpretatie mogelijk maken. Lexicale ambiguïteit is onzekerheid over de betekenis die ontstaat wanneer een woord meerdere betekenissen heeft, waardoor de context de bedoelde lezing moet bepalen.

Homoniemen en polysemie creëren beide lexicale ambiguïteit, hoewel ze historisch gezien verschillen. Luisteraars lossen ambiguïteit meestal zo snel op dat ze het nauwelijks merken, behalve in grappen, krantenkoppen of contexten met weinig betekenis. Oogvolg- en primingexperimenten onthullen het proces van betekenisselectie van moment tot moment.

Schrijvers beheren ambiguïteit om verwarring te voorkomen of om bewust gebruik te maken van dubbele betekenissen. Systemen voor natuurlijke taalverwerking vereisen robuuste modules voor het oplossen van ambiguïteit voor zoeken, vertalen en dialogen. Lexicale ambiguïteit is alomtegenwoordig in plaats van uitzonderlijk in de gewone woordenschat.

• Meerdere mogelijke betekenissen voor één woordvorm
• Voornamelijk opgelost door de omringende context.
• Ontstaat door homonymie of polysemie.
• Het stelt zowel het menselijk denkvermogen als de computerverwerking op de proef.