Staten staan ​​er zelden alleen voor als er dreigingen opdoemen. Een alliantie is een formele overeenkomst tussen twee of meer partijen om samen te werken voor gedeelde veiligheid of voordeel. Verdragen specificeren doorgaans wederzijdse verdediging, overleg of economische steun.

Allianties hebben zowel oorlogen als vredestijd vormgegeven. De Triple Entente en de Centrale Mogendheden plaatsten in 1914 de twee tegengestelde partijen tegenover elkaar. De NAVO verbond later Noord-Amerikaanse en Europese staten in een collectief defensieverdrag. Allianties kunnen agressie afschrikken, maar ze brengen ook het risico met zich mee dat leden betrokken raken bij conflicten die ze anders wellicht zouden vermijden.

Historici bestuderen de tekst van verdragen, de privécorrespondentie van leiders en de militaire planning die daarop volgde. Sommige allianties blijken duurzaam; andere vallen uiteen wanneer de belangen uiteenlopen. Het machtsevenwicht in elk tijdperk berust vaak op het web van allianties dat staten kiezen te smeden of te verbreken.

• Formele overeenkomst voor wederzijdse samenwerking
• Vaak gericht op defensie of veiligheid.
• Kan conflicten afschrikken of juist verergeren.
• Bestudeerd aan de hand van verdragen en diplomatieke documenten.